18 Σεπτεμβρίου – 18 Δεκεμβρίου 2011, Θεσσαλονίκη
Ali Kazma
Γεννήθηκε το 1971 στην Κωνσταντινούπολη, όπου ζει και εργάζεται. Σπούδασε στο The New School της Νέας Υόρκης, όπου πραγματοποίησε και μεταπτυχιακές σπουδές. Το έργο του καταγράφει την ανθρώπινη δραστηριότητα και εργασία, διερευνώντας τις έννοιες της παραγωγικής διαδικασίας και της κοινωνικής οργάνωσης, μέσα από τη δημιουργία λεπτομερειακών και σχολαστικά επιμελημένων βίντεο, τα οποία κυρίως επικεντρώνονται στην ρουτίνα και τους κύκλους παραγωγής διάφορων επαγγελμάτων. Πρόσφατες εκθέσεις: Μπιενάλε της Κωνσταντινούπολης (2001, 2007, 2011)˙ Tokyo Opera City (Τόκιο, 2001)˙ Istanbul Modern (Κωνσταντινούπολη, 2004, 2008, 2011)˙ 9η Μπιενάλε της Αβάνας (2006)˙ San Francisco Art Institute (Σαν Φραντσίσκο, 2006)˙ Μπιενάλε Λυών (2007)˙ Μπιενάλε της Αθήνας (2007)˙ Whitechapel (Λονδίνο, 2008)˙ New Museum, (Νέα Υόρκη, 2010).
Σε μια προσπάθεια προσδιορισμού του ανθρώπου -δηλαδή της ερμηνείας του τρόπου και του νοήματος της ύπαρξής του- στον σύγχρονο κόσμο, πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντική η μελέτη διαφορετικών, σύγχρονων εικονικών καταστάσεων. Σε αυτές τις συμβολικές τοποθεσίες αποκαλύπτονται πολλές πτυχές της ανθρώπινης υπόστασης. Όλα τα βίντεο ασχολούνται με τον τρόπο με τον οποίο εμείς, ως άνθρωποι, αλληλεπιδρούμε, διαμορφώνουμε, αλλάζουμε και δημιουργούμε διαρκώς τον κόσμο γύρω μας.
Σε αυτά τα βίντεο βρίσκομαι πάντα εγώ πίσω από την κάμερα -χωρίς να απορρίπτω την πιθανότητα να αλλάξει αυτή η τακτική- και κάνω το μοντάζ. Δεν έχω δικό μου συνεργείο, ούτε φωτογράφους ή βοηθούς όταν βρίσκομαι στον τόπο του γυρίσματος. Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό στοιχείο της δουλειάς μου. Όταν βρίσκομαι στους χώρους αυτούς, εισέρχομαι σε μια κατάσταση έντονης ζωτικότητας και οξείας αντίληψης. Νιώθω ότι βρίσκομαι συνεχώς σε εγρήγορση -στο σύνορο της αλλαγής, στην καθοριστική στιγμή της λήψης μιας απόφασης. Η ψυχολογία αυτή, ενώ δεν είναι ιδιαίτερα συμβατή όταν πρέπει να επικοινωνείς με άλλους ανθρώπους, κρίνεται εντούτοις απαραίτητη, καθώς θέλω να παρεμβαίνω σε όσα κινηματογραφώ με σκοπό να αποτυπώνω τη σπουδαιότητα της ανθρώπινης παρουσίας στον χώρο. Θα προτιμούσα να μένω εκεί σαν άγαλμα ή, ακόμη καλύτερα, σαν φάντασμα για όσο το δυνατόν περισσότερο.
Σειρά Obstructions (οκτώ βίντεο που καταγράφουν ανθρώπινες δραστηριότητες που σχετίζονται με τη συντήρηση, την επισκευή, την παραγωγή και τη δημιουργία):
Στη δημιουργία των βίντεο αφιερώνω περισσότερο χρόνο από ότι στην παρουσίαση. Σε κάθε χώρο δοκιμάζω εναλλακτικές διευθετήσεις για να δω τι είδους συναισθήματα θα μου προκαλέσουν. Η απόφαση για το πώς θα παρουσιάσω τα βίντεο είναι επίσης μια δημιουργική διαδικασία. Το μοντάζ έχει τη δική του δυναμική. Κι όχι μόνο αυτό: καθώς όλα τα βίντεο έχουν διαφορετική διάρκεια, ποτέ δε βλέπεις τον ίδιο συνδυασμό εικόνων ούτε ακούς τον ίδιο ήχο.
Όταν προσθέτεις ένα τρίτο ή τέταρτο βίντεο, όπως είναι φυσικό, η περιπλοκότητα αυξάνεται εκθετικά. Πιστεύω ότι αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα γνωρίσματα της δουλειάς μου για αρκετούς λόγους.
Καταρχάς, αυτή η μορφή παρουσίασης διατηρεί το έργο ρευστό και δυναμικό, δύσκολο να το συλλάβεις και να το κατακτήσεις -είναι συνεπώς ανοιχτό σε ερμηνείες και καταλήξεις. Είναι, με μια λέξη, ζωντανό. Επιπλέον, αυτή η μορφή παρουσίασης, παρά την περιπλοκότητά της, τα πολλαπλά κέντρα και τις εντάσεις, συνιστά μια μόνιμη κατάσταση του γίγνεσθαι: παρότι είναι ανοιχτή σε άπειρες πιθανότητες, παραμένει ικανή να παρουσιάζει μία μόνο από αυτές κάθε φορά -αυτήν που κατ’ εμέ αντανακλά πιστά τον κόσμο όπως είναι. Τέλος, αποτελεί σύνδεσμο του σταδίου της παραγωγής με αυτό της παρουσίασης και μου επιτρέπει να διατηρήσω την εμπλοκή μου με τα έργα μου.
Ali Kazma
Αναζήτηση
