18 Σεπτεμβρίου – 18 Δεκεμβρίου 2011, Θεσσαλονίκη
e-flux projects (Julieta Aranda & Anton Vidokle)
Anton Vidokle
Γεννήθηκε στη Μόσχα. Ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη και στο Βερολίνο. Το έργο του έχει παρουσιαστεί σε διεθνείς διοργανώσεις όπως οι Μπιενάλε της Βενετίας, του Λίβερπουλ, της Λυών, του Ντακάρ, αλλά και στην Tate Modern του Λονδίνου. Σαν ιδρυτής του e-flux, δημιούργησε το Do it, Utopia Station poster project και οργάνωσε το An Image Bank for Everyday Revolutionary Life και το Martha Rosler Library. Άλλα έργα είναι: το e–flux video rental, το οποίο συνδιοργάνωσε με την Julieta Aranda· μια έρευνα πάνω στην εκπαίδευση ως τόπο καλλιτεχνικής πρακτικής (η έρευνα έγινε όταν ανέλαβε τη συν-επιμέλεια της Manifesta 6 – Ευρωπαϊκής Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης, η οποία τελικά ακυρώθηκε)· το Unitednationsplaza –ένα πειραματικό σχολείο διάρκειας δώδεκα μηνών σε άμεση διασύνδεση με την ακυρωθείσα Manifesta 6. Είναι συν-εκδότης του περιοδικού e–flux journal, μαζί με τους Julieta Aranda και Brian Kuan Wood. Τα πιο πρόσφατα projects του Vidokle είναι το Time/Bank και το Time/Store σε συνεργασία με την Julieta Aranda.
Julieta Aranda
Γεννήθηκε στην Πόλη του Μεξικό. Ζει και εργάζεται μεταξύ Βερολίνου και Νέας Υόρκης. Κεντρικό στοιχείο της πολλαπλών μέσων καλλιτεχνικής πρακτικής της Aranda είναι η εμπλοκή της με μηχανισμούς κίνησης και η ιδέα μιας «ποιητικής της κίνησης»· η δυνατότητα μιας πολιτικοποιημένης υποκειμενικότητας μέσα από την αντίληψη και τη χρήση του χρόνου, αλλά και την έννοια της δύναμης πάνω στο φαντασιακό. Το έργο της Julieta Aranda έχει παρουσιαστεί διεθνώς, σε εκθέσεις και χώρους όπως στην Μπιενάλε της Βενετίας (2011), στο Stroom den Haag (2011), στην Living as form (Creative Time, Νέα Υόρκη, 2011), στην Μπιενάλε της Κωνσταντινούπολης (2011), στο Portikus της Φραγκφούρτης (2011), στο Μουσείο Solomon Guggenheim της Νέας Υόρκης (2009), στο New Museum of Contemporary Art της Νέας Υόρκης (2010), στο Kunstverein Arnsberg (2010), στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Μαϊάμι (2009), στο Witte de With-Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης (2010), στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Σικάγο (2007), στη 2η Μπιενάλε της Μόσχας (2007), στο MUSAC της Ισπανίας (2010, 2006) και στην VII Μπιενάλε της Αβάνας. Ως συν-διευθύντρια του e-flux μαζί με τον Anton Vidokle, η Julieta Aranda έχει δημιουργήσει τα projects Time/Bank, Pawnshop, και e–flux video rental, τα οποία παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στον χώρο-κατάστημα του e-flux στη Νέα Υόρκη το 2004, και στη συνέχεια σε περισσότερους από δεκαπέντε χώρους τέχνης σε ολόκληρο τον κόσμο.
ΤΟ ΠΡΩΙΝΟ ΠΟΥΛΙ ΠΙΑΝΕΙ ΤΟ ΣΚΟΥΛΗΚΙ!
Μετά την πτώχευση και τη διακοπή των δραστηριοτήτων τους στη Νέα Υόρκη, έπειτα από το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης τον Φεβρουάριο του 2008, οι συνιδιοκτήτες του PAWNSHOP (ΕΝΕΧΥΡΟΔΑΝΕΙΣΤΗΡΙΟΥ) των e-flux, Julieta Aranda και Anton Vidokle, αποφάσισαν να δοκιμάσουν την τύχη τους στην Κίνα (Vitamin Shop, Πεκίνο, 2009) και στην ArtBasel το 2011. Σήμερα, φορτωμένο με ζεστό χρήμα, το ΕΝΕΧΥΡΟΔΑΝΕΙΣΤΗΡΙΟ φτάνει επιτέλους στην Ελλάδα!
Είστε καλλιτέχνης με άμεση ανάγκη μετρητών;
Ξεχάστε τους μπελάδες των γκαλερί, ΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΤΩΡΑ ΜΕΤΡΗΤΑ! Πολλά! Άμεσα!
Άμεση καταβολή μετρητών! Ελάτε σήμερα!
Λειτουργικά, το ενεχυροδανειστήριο είναι μια επιχείρηση χορήγησης βραχυχρόνιων πιστώσεων, όπου ο πελάτης βάζει ενέχυρο κάποιο αντικείμενο για να λάβει με τη μορφή μετρητών ένα ποσό που αντιστοιχεί σε κλάσμα μόνο της πραγματικής αξίας του αντικειμένου. Ο πελάτης πρέπει να επιστρέψει έντοκα το ποσό, προκειμένου να επανέλθει το αντικείμενο στην κατοχή του. Εάν, μετά την πάροδο 30 ημερών, ο ιδιοκτήτης δεν έχει επιστρέψει στο κατάστημα για να λάβει το αντικείμενο, τότε ο ενεχυροδανειστής έχει δικαίωμα να το πουλήσει. Το δε αντικείμενο παραμένει στη βιτρίνα μέχρι να επιστρέψει στον ιδιοκτήτη του ή να αγοραστεί από κάποιον άλλον.
Παρότι στην εποχή μας τα ενεχυροδανειστήρια τα συναντάμε συνήθως στις φτωχογειτονιές των αστικών κέντρων ή κοντά σε ναούς του τζόγου, όπου το ζεστό χρήμα είναι περιζήτητο, ιστορικά τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Από την αρχαϊκή κοινωνία της Κίνας μέχρι την εποχή των Μεδίκων στην Ευρώπη, τα ενεχυροδανειστήρια διαδραμάτιζαν τον ρόλο του πιστωτικού θεσμού στις κοινότητες όπου λειτουργούσαν. Υπήρξαν μάλιστα οι χρηματοδότες ορισμένων εκ των σημαντικότερων ιστορικών γεγονότων, όπως η ανακάλυψη της Αμερικής -το ταξίδι του Κολόμβου χρηματοδοτήθηκε με χρήματα που έλαβε η βασίλισσα Ισαβέλλα της Ισπανίας, βάζοντας ενέχυρο τα κοσμήματά της. Είμαστε πολύ περίεργοι σχετικά με το τι θα ανακαλύψει ο ιστορικός του μέλλοντος για τις δράσεις των ενεχυροδανειστηρίων της εποχής μας…
Εδώ και αρκετά χρόνια, οι e-flux πειραματίζονται με πρωτοποριακά για τον χώρο της τέχνης μοντέλα, εξερευνώντας την ποιητική διάσταση της κυκλοφορίας και της διανομής. Λατρεύουμε τα ενεχυροδανειστήρια για το μίγμα έντονης επινοητικότητας και προσμονής που τα διακρίνει… αλλά και για την ιδέα ότι το αντικείμενο (ένα όπλο, ένα δαχτυλίδι ή ένα έργο τέχνης στη συγκεκριμένη περίπτωση) χρησιμοποιείται ως ενέχυρο για την άντληση μετρητών, ως υποκατάστατο, που μπορεί να ανταλλαχθεί ξανά εντός ενός προκαθορισμένου χρονικού διαστήματος. Θα μπορούσαμε να δούμε το ενεχυροδανειστήριο σαν μια σκηνή, όπου τα εμπορεύματα και τα χρήματα ακολουθούν τα βήματα μιας χορογραφίας που τα βάζει δυνητικά να κάνουν κύκλους και να αλληλοακυρώνονται, κάτι όμως που σπάνια συμβαίνει στην πραγματικότητα. Υπάρχει ιδανικότερο μέρος για να καθοριστεί και να επανακαθοριστεί η αξία του έργου τέχνης και του χρήματος;
Το αρχικό απόθεμα έργων του ΕΝΕΧΥΡΟΔΑΝΕΙΣΤΗΡΙΟΥ αποτελούσαν περισσότερες από 60 δημιουργίες καλλιτεχνών που προσκλήθηκαν να συμμετάσχουν στο project. Με την έναρξη λειτουργίας του ΕΝΕΧΥΡΟΔΑΝΕΙΣΤΗΡΙΟΥ, οι καλλιτέχνες είναι ελεύθεροι να προσέλθουν με οποιοδήποτε έργο θέλουν να βάλουν ενέχυρο -εξετάζουμε όλα τα υποβαλλόμενα έργα, κι αν μας τραβήξουν το ενδιαφέρον, μπορεί να τα εντάξουμε στο απόθεμά μας… Μετά από 30 ημέρες, τα έργα που δεν ανακτήθηκαν από τους αρχικούς ιδιοκτήτες τους είναι διαθέσιμα προς πώληση.
E-FLUX
Φωτογραφίες
Αναζήτηση
