Mounira Al Solh

Γεννήθηκε το 1978 στην Βηρυτό του Λιβάνου. Ζει και εργάζεται στην Βηρυτό και στο Άμστερνταμ. Σπούδασε ζωγραφική στο Lebanese University της Βηρυτού και καλές τέχνες στην Gerrit Rietveld Academy του Άμστερνταμ. Η Al Solh είναι καλλιτέχνης πολλαπλών μέσων. Εννοιολογικό, με διάθεση παιχνιδιού, και εκκινώντας συχνά από το αυτοβιογραφικό στοιχείο, το έργο της διευρύνεται με σκοπό να θίξει συγκεκριμένα μικρο-κοινωνικά και μικρο-αισθητικά ερωτήματα που τελικά καλύπτουν και αποκρύπτουν την αυτοβιογραφική παράμετρο. Επηρεάζεται από συγκεκριμένα έργα τέχνης, τα οποία ιδιοποιείται, και συχνά μεταμορφώνεται σε άλλους χαρακτήρες, σε διαφορετικούς «εαυτούς». Πρόσφατες ατομικές εκθέσεις (επιλογή): Rijksakademie, Open Ateliers (Άμστερνταμ, 2007, 2008)˙ Huis Der Kunst (Λισαβόνα, 2010)˙ Stedelijk Museum Bureau Amsterdam (Άμστερνταμ, 2011)˙Sfeir-Semler Gallery (Βηρυτός, 2011). Πρόσφατες ομαδικές εκθέσεις (επιλογή): Μπιενάλε Βενετίας (2007)˙ Home Works IV, (Βηρυτός, 2008)˙11η Μπιενάλε Κωνσταντινούπολης (2009)˙ Manifesta 8 (Ισπανία, 2010)˙ Haus der Kunst (Μόναχο, 2010).

 

 

Γιατί πρέπει να πηγαίνουμε σε τόσες πολλές εκθέσεις τέχνης; Μήπως είμαστε οι ίδιοι το κοινό του εαυτού μας; Μήπως αποτελούμε τη δική μας «Κοινωνία του Θεάματος»; 

 

Εστιάζοντας στη μη-υλικότητα της παραγωγής, και σε μια δόση σιωπής… Με απλά λόγια: στοχαζόμενοι πάνω στην τρέχουσα οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα, καθώς και στον κόσμο εν γένει -όλα είναι τόσο αφηρημένα για μένα, ώστε να μπορέσω να τα κατανοήσω.

Προσπαθώντας να μην μετάσχω κι εγώ στη συσωρευτική κίνηση των σύγχρονων ανθρώπων… Κάνοντας το κατά δύναμιν… 

 

Αποφάσισα να μην έρθω στη Θεσσαλονίκη, μολονότι προσκλήθηκα. 

Και να διακόψω τρεις φορές την εβδομάδα, για μια ολόκληρη ώρα, το ηλεκτρικό ρεύμα στο ιστορικό μνημείο, Γενί Τζαμί, όπου προσκλήθηκα να δημιουργήσω ένα έργο.

 

Ίσως και για να κάνω κάτι περισσότερο, αν και άκουσα ορισμένους να χρησιμοποιούν την εξής φράση: «περισσότερο σημαίνει λιγότερο». Μήπως επειδή μόλις διάβασα κάποια αποσπάσματα του βιβλίου του Barry Schwartz The Paradox of Choice: Why More is Less (Το Παράδοξο της Επιλογής: Γιατί το Περισσότερο είναι Λιγότερο); Όχι όμως αρκετά. 

 

Θα ήθελα τώρα να παραθέσω την πρώτη φράση του βιβλίου Η Κοινωνία του Θεάματος του Ντεμπόρ, ως «καταναλωτής» αυτού του κειμένου:  «Όλη η ζωή των κοινωνιών στις οποίες  κυριαρχούν οι σύγχρονες συνθήκες παραγωγής εκδηλώνεται σαν μια τεράστια συσσώρευση θεαμάτων».

 

Mounira Al Solh