18 Σεπτεμβρίου – 18 Δεκεμβρίου 2011, Θεσσαλονίκη
Γεννήθηκε το 1973 στη Μεγάλη Βρετανία. Σπούδασε στο Λονδίνο, κοινωνική ανθρωπολογία και ιστορία (1992-1995) στο University College London, καλές τέχνες (1996-2000) στο Slade School of Art και ζωγραφική (2002-2004) στο Royal College of Art. Πρόσφατες ατομικές εκθέσεις (επιλογή): Odd Man Out, Sadie Coles (Λονδίνο, 2011); Cat Bus Puppet (εγκατάσταση), Frieze Projects, Frieze Art Fair (Λονδίνο, 2010); Spartacus Chetwynd, Massimo de Carlo (Μιλάνο, Ιταλία, 2008); Help! I’m trapped in a Muzuzah Factory, Le Consortium (Dijon, Γαλλία, 2008); Spartacus Chetwynd, Migros Museum für Gegenwartskunst (Ζυρίχη, 2007); Phantasie Fotostudio (μαζί με την Esther Teichmann), Galerie Giti Nourbakhsch (Βερολίνο, 2007). Πρόσφατες ομαδικές εκθέσεις (επιλογή): British Art Show 7: In the Days of the Comet (Κάστρο του Nottingham / Hayward Gallery, Λονδίνο/ Centre of Contemporary Art, Gallery of Modern Art και Τραμ, Γλασκόβη/ Πλύμουθ, 2010-2012); Jarman Award 2010 (Whitechapel Gallery, Λονδίνο/ Arnolfini, Μπρίστολ/ Spacex, Έξετερ, 2010); Le Printemps de Septembre a Toulouse, les Abattoirs (Τουλούζη, 2010); Grand National, Vestfossen Kunstlaboratorium (Νορβηγία, 2010); Altermodern, Tate Triennial, Tate Britain (Λονδίνο, 2009). Πρόσφατες περφόρμανς: A Tax Haven Run By Women, Frieze Art Fair (Λονδίνο, 2010); The Visionary Vineyard: Dreaming of Free Energy, Hayward Gallery (Λονδίνο, 2011). Το 2010 ήταν υποψήφια για το Βραβείο Jarman για καλλιτέχνες που ασχολούνται με το βίντεο.
Η Spartacus Chetwynd είναι βρετανίδα καλλιτέχνης που συνδυάζει στο έργο της την περφόρμανς, τη γλυπτική, τη ζωγραφική, τις εγκαταστάσεις και το βίντεο. Οι περφόρμανς της θυμίζουν λαϊκά θεατρικά έργα ή θεάματα δρόμου, στα οποία συμμετέχει μια ευμετάβλητη ομάδα φίλων και συγγενών. Οι αυτοσχεδιασμοί, τα κοστούμια και το σκηνικό συχνά αποτελούν αυτοδίκαια γλυπτικές εγκαταστάσεις. Καθώς καταπιάνονται με ποικίλα θέματα, όπως ο Αδάμ και η Εύα στην ποίηση του Τζον Μίλτον (The Fall of Man, Tate Britain, 2006) ή τα αρχαία και σύγχρονα συστήματα δημοκρατίας (Odd Man Out, Sadie Coles, Λονδίνο, 2011), οι περφόρμανς διακρίνονται από μια σκοτεινή, καρναβαλική χροιά και βαδίζουν πάνω σε ένα λεπτό σκοινί ανάμεσα στο μελόδραμα, τις αποκρυφιστικές τελετές και τις παρωδίες της ποπ κουλτούρας.