18 Σεπτεμβρίου – 18 Δεκεμβρίου 2011, Θεσσαλονίκη
Γεννήθηκε το 1972 στο Kötzling της Γερμανίας. Ζει και εργάζεται στη Γεωργία. Πρόσφατες ατομικές εκθέσεις: Kavkaz, Tbilissi Photo Festival 2011, Europe House Georgia and Tbilissi Photography House, 2011˙ Kavkaz, Magnum Gallery, Παρίσι, 2010˙ M.A.S.H., Huesca Festival, Ισπανία, 2007˙ M.A.S.H., Ville de Bayeux, Γαλλία, 2007˙ Katrina (μαζί με τους Stanley Greene και Kadir van Lohuizen), Groenigen, Ολλανδία, 2006˙ 2004/05 Off Broadway, New York, USA / Arles, Γαλλία / Βερολίνο, Γερμανία, 2004/05˙ Taliban Collection, Helsinki City Art Museum, Φιλανδία, 2003.
Επί σειρά ετών έκανα τα πάντα για να δραπετεύσω από τη μικρή πόλη της Βαυαρίας όπου μεγάλωσα, καταλήγοντας τελικά στη Μόσχα στην ηλικία των είκοσι. Αφού έζησα εκεί περισσότερο από έναν χρόνο, ματαιοπονώντας ως φωτογράφος -μελετώντας ρωσικά και φωτογραφίζοντας κυριολεκτικά τα πάντα, χωρίς καμία συνοχή ή κάποιο συγκεκριμένο θέμα- ανακάλυψα τον Καύκασο. Ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά.
Την άνοιξη του 1993 αποφάσισα να ζήσω στο Τμπιλίσι για λίγους μήνες, προτού εγγραφώ στο πανεπιστήμιο στο τέλος του καλοκαιριού. Τότε ήταν που άρχισα να ανακαλύπτω χωρίς προκατάληψη τους πολιτισμούς του Καυκάσου. Τη φιλοξενία των ανθρώπων. Την ομορφιά των γλωσσών. Τις ραγδαίες αλλαγές στη μετα-σοβιετική περίοδο. Τους πολέμους και τις συγκρούσεις, τη γενναιότητα και τη σκληρότητα. Μόνο ένας τόπος τόσο ακραίων αντιθέσεων μπορεί να σου γεννήσει τόσο ακραία συναισθήματα. Η περιοχή με συνάρπασε και με καθήλωσε. Αρχικά σκόπευα να μείνω εκεί για λίγους μήνες και κατέληξα να παραμείνω αρκετά χρόνια.
Ο Καύκασος έγινε η δική μου ιστορία -και δεν ήταν μια οποιαδήποτε ιστορία. Τα χρόνια που ακολούθησαν, προσπάθησα να φωτογραφίζω τα πάντα και να μαθαίνω όσα περισσότερα μπορούσα για τον τόπο αυτόν. Η φωτογραφία ήταν ο λόγος αλλά και η αφορμή για να τον ζήσω, να τον βιώσω και να νιώσω ότι αποτελώ κομμάτι της ιστορίας του. Να βρίσκομαι εκεί, σε εκείνον τον τόπο, τη συγκεκριμένη στιγμή της ιστορίας.
Η ένταση του πολέμου στην Τσετσενία και η σχετικά γλυκιά ζωή στο Τμπιλίσι μου έγιναν ένα είδος εξάρτησης. Καθώς δεν είχα άλλες δυνατότητες ή κάποιον τόπο για να επιστρέψω, τα χρόνια πέρασαν και έπρεπε να φτάσει το 1998 για να μπορέσω να αφήσω πίσω τον Καύκασο. Έκτοτε, ότι κι αν έχω κάνει, φαντάζει μουντό και απόμακρο. Έχοντας ανακαλύψει τη σημασία της «Εμπειρίας του Καυκάσου» στη ρομαντική ρωσική λογοτεχνία του 19ου αιώνα, προσπαθώ επιτέλους να δημιουργήσω ένα βιβλίο με όλες τις φωτογραφίες μου από εκείνα τα χρόνια.
Εντέλει, η Βαυαρία παραμένει η πατρίδα μου, οι ρίζες μου, ο τόπος καταγωγής μου. Όμως ο Καύκασος είναι ο τόπος όπου νιώθω ότι μεγάλωσα και γνωρίζω ότι πάντα θα επιστρέφω σε αυτόν.
Thomas Dworzak