ΠΡΑΞΙΣ: ΤÝχνη σε αβÝβαιους καιροýς 

Στο καταλυτικÞς επιρροÞς μυθιστüρημα Ιστορßα δýο πüλεων (1859) για τη ζωÞ στο Παρßσι και το Λονδßνο, ο ¶γγλος συγγραφÝας ΚÜρολος Ντßκενς Ýγραφε «¹ταν η καλýτερη εποχÞ, Þταν η χειρüτερη εποχÞ, Þταν καιροß σοφßας, Þταν καιροß ανοησßας… εßχαμε τα πÜντα μπροστÜ μας, δεν εßχαμε τßποτα μπροστÜ μας», αποτυπþνοντας εýστοχα το πνεýμα της εποχÞς. Σχεδüν εκατüν πενÞντα χρüνια αργüτερα, το αßσθημα της αφýπνισης απü τον λÞθαργο, η αποτυχßα της πολιτικÞς να δþσει λýση στα «μεγÜλα» προβλÞματα, η πρüσφατη οικονομικÞ κρßση, η επßθεση στο περιβÜλλον και το γενικü αßσθημα της ατομικÞς και συλλογικÞς αποξÝνωσης το οποßο η παγκüσμια κοινωνßα δεν μπüρεσε να αντιμετωπßσει φαßνονται üλα πολý απτÜ. Εßμαστε μÜρτυρες μιας οικουμενικÞς απαξßωσης του συστÞματος σκÝψης, μιας μη αναστρÝψιμης ιδεολογικÞς κατÜρρευσης; 

Στον τομÝα της πολιτισμικÞς παραγωγÞς, η κυριαρχßα της τÝχνης της αγορÜς, η αναποτελεσματικüτητα της πολιτισμικÞς θεωρßας και η υπερ-θεωρητικοποßηση της κουλτοýρας φαßνονται να Ýχουν αποσυνδÝσει την τÝχνη απü την πραγματικÞ ζωÞ. Στο βιβλßο με τον προκλητικü τßτλο ΜετÜ τη θεωρßα, ο ¶γγλος θεωρητικüς Terry Eagleton διατεßνεται üχι τον θÜνατο της θεωρßας, αλλÜ τον επαναπροσδιορισμü των στüχων της και του πεδßου ερευνþν της. ºσως Þρθε η στιγμÞ για επανεξÝταση της εγγενοýς αξßας της καλλιτεχνικÞς πρακτικÞς. Η στιγμÞ για διερεýνηση της τÝχνης ως προνομιοýχου χþρου ελεýθερης, σχετικÜ, Ýκφρασης ιδεþν και εναλλακτικÞς θÝασης του κüσμου και του κοινωνικοý περιβÜλλοντος. Μιας τÝχνης που επιστρÝφει πßσω στη ζωÞ, πßσω στην ΠρÜξη, στη δημιουργικÞ δραστηριüτητα που συμβÜλλει ενεργÜ στη διαμüρφωση πολιτικÞς Üποψης και νÝων τρüπων σκÝψης και ýπαρξης. Σýμφωνα με την αρχαßα κινεζικÞ φιλοσοφßα, η επανÜσταση εßναι επαναδιευθÝτηση της τÜξης στον κüσμο. ΜÞπως αυτüς εßναι ο καιρüς για μια αληθινÞ επανÜσταση; Μπορεß η τÝχνη να αποτελÝσει Ýνα μÝσο διεξüδου σε αυτοýς τους αβÝβαιους καιροýς;

Gabriela Salgado, Bisi Silva, Συραγþ ΤσιÜρα

ΝοÝμβριος 2008