18 Σεπτεμβρίου – 18 Δεκεμβρίου 2011, Θεσσαλονίκη
Γεννημένος το 1941 στο Fort Wayne της Ιντιάνα, ο Bruce Nauman είχε αναγνωριστεί ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 ως ένας από τους πιο πρωτοποριακούς και προκλητικούς σύγχρονους Αμερικανούς καλλιτέχνες. Ο Nauman αντλεί έμπνευση από τις δραστηριότητες, τον λόγο και τα υλικά της καθημερινής ζωής. Ευρισκόμενος στο εργαστήριό του, έχοντας ολοκληρώσει τις σπουδές του στο University of Wisconsin, στο Madison (πήρε πτυχίο στις καλές τέχνες το 1964) και το μεταπτυχιακό του στο University of California στο Davis (1966), βρέθηκε αντιμέτωπος με το ερώτημα: «και τώρα τι;». Τότε, ο Nauman συνειδητοποίησε κάτι απλό αλλά και βαθύ: «Εάν ήμουν καλλιτέχνης και βρισκόμουν στο εργαστήριό μου, οτιδήποτε κι αν έκανα στο εργαστήριο θα θεωρούνταν εξ ορισμού ως τέχνη. Σε αυτό το πλαίσιο, η τέχνη είναι περισσότερο μια δραστηριότητα παρά ένα προϊόν». Στην πολυσχιδή δουλειά του -γλυπτική, βίντεο, χαρακτική, performance και εγκαταστάσεις- ο Nauman δεν ενδιαφέρεται τόσο για την εξέλιξη κάποιου ιδιαίτερου προσωπικού ύφους όσο για τον τρόπο με τον οποίο μια διαδικασία ή δραστηριότητα μπορεί να μετασχηματίσει ή να μετατραπεί σε έργο τέχνης. Η έρευνα του πολυσύνθετου έργου του αναδεικνύει τις άλλοτε πολιτικές, άλλοτε πεζές, άλλοτε πνευματικές και άλλοτε χονδροειδείς μεθόδους με τις οποίες ο Nauman εξετάζει τη ζωή σε όλες τις ανατριχιαστικές της λεπτομέρειες, χαρτογραφώντας την πορεία του ανθρώπου από τη ζωή στον θάνατο. Όπως διαβάζουμε στο κείμενο ενός πρώιμου έργου του σε νέον: «Ο αληθινός καλλιτέχνης βοηθά τον κόσμο αποκαλύπτοντας τις απόκρυφες αλήθειες του». Είτε εμείς, ή ακόμα και ο ίδιος ο Nauman, συμφωνούμε με αυτήν τη δήλωσή είτε όχι, το λανθάνον μήνυμα σχετίζεται με την ανάδειξη του τρόπου με τον οποίο το κοινό, ο καλλιτέχνης και ο πολιτισμός εν γένει καθορίζουν από κοινού τον αντίκτυπο που θα έχει τελικά ένα έργο τέχνης. Ο Nauman ζει στο Νέο Μεξικό.
… Το τελευταίο έργο μου που παραλίγο να γίνει σε νέον ήταν το Partial Truth (Η Μερική Αλήθεια), την περίοδο προτού πεθάνει ο Konrad (πρόκειται για τον Konrad Fischer της γκαλερί Konrad Fischer του Ντίσελντορφ).Ήταν τη χρονιά που είχαμε υπενοικιάσει με την Susan (Rothenberg) μια σοφίτα στη Νέα Υόρκη. Ο Konrad το είχε μάθει. Με πήρε τηλέφωνο και μου είπε: «Bruce, μαθαίνω ότι μετακομίζεις στη Νέα Υόρκη». «Όχι, ίσως εν μέρει μόνο. Αυτή είναι η μερική αλήθεια», του απάντησα. Και εκείνος είπε: «Ωραία ιδέα για ένα έργο. Πρέπει να το κάνουμε». Δεν το πολυσκέφτηκα, όμως πράγματι δημιούργησα ένα σχέδιο. Μέχρι να το τελειώσω, εκείνος είχε ήδη αποφασίσει να γίνει σε νέον. Πέθανε όμως, προτού γίνει οτιδήποτε. Η αλήθεια είναι ότι δεν ήθελα να το κάνω σε νέον. Πίστευα ότι η πέτρα ήταν το κατάλληλο μέσο. Αυτή ήταν λοιπόν η τελευταία μου απόπειρα να δημιουργήσω κάτι με νέον.
Ο Bruce Nauman μιλά για τη διαδικασία της δημιουργίας του έργου Partial Truth (Η Μερική Αλήθεια) σε συνέντευξή του στην Joan Simon (2001) για το βιβλίο Please Pay Attention Please: Bruce Nauman‘s Words: Writings and Interviews, επιμ. Janet Kraynak, The MIT Press / Κέιμπριτζ, Μασαχουσέτη / Λονδίνο 2005