18 Σεπτεμβρίου – 18 Δεκεμβρίου 2011, Θεσσαλονίκη
Cinemathèque de Tanger
Η Ταινιοθήκη της Ταγγέρης ξεκίνησε το 2003 όταν μια ομάδα από καλλιτέχνες και επαγγελματίες του κινηματογράφου σχημάτισαν μια μη κερδοσκοπική οργάνωση για να αναλάβει τη μίσθωση του κινηματογράφου Rif που είχε ξεκινήσει τη λειτουργία του το 1938 στην κεντρική πλατεία Socco της Ταγγέρης. Μετά από δύο χρόνια συγκέντρωσης χρημάτων με έρανο και δύο χρόνια κατασκευής η Ταινιοθήκη ξεκίνησε τη λειτουργία της το 2007 ως ο πρώτος καλλιτεχνικός κινηματογράφος-πολιτιστικό κέντρο της Βόρειας Αφρικής με ένα φιλόδοξο πρόγραμμα προβολής σύγχρονων και κλασικών ταινιών. Στη συνέχεια, η Ταινιοθήκη προώθησε μια σειρά υψηλού επιπέδου από καλλιτεχνικά εργαστήρια (workshops) και μαθήματα (master classes) στα οποία οι διάσημοι καλεσμένοι-εισηγητές συνυπήρχαν με το τοπικό κοινό, στο οποίο συμπεριλαμβανόταν γυναίκες, παιδιά, σπουδαστές κινηματογράφου, και τις μη κερδοσκοπικές οργανώσεις. Η Ταινιοθήκη έχει δεκάδες χιλιάδες θεατές από όλες τις κοινωνικές τάξεις, σε περίπου 300 ταινίες από περισσότερες από 20 χώρες, πραγματοποιώντας τον πρώτο στόχο της: να φέρει ξανά τους κατοίκους της Ταγγέρης στις κινηματογραφικές αίθουσες. Στην καρδιά της κάθε Ταινιοθήκης υπάρχει ένα κινηματογραφικό αρχείο και η Ταινιοθήκη της Ταγγέρης έχει παρουσιάσει επιλογές από το αρχείο της: ντοκιμαντέρ, αραβικό κινηματογράφο και ταινίες που σχετίζονται με την Ταγγέρη αλλά και με ολόκληρο τον κόσμο. Το 2011, η Ταινιοθήκη, υποστηρίζεται από τα εξής Ιδρύματα: Prince Claus Fund, l’Agence pour le Développement du Nord, Fonds de dotation Agnès b., Foundation for the Future, the Anna Lindh Foundation, Fondation Tamaas and Fondation Luma.
Γεννημένος το 1871 στην περιοχή Isère της Γαλλίας, ο Gabriel Veyre σπούδασε φαρμακευτική στη Λυών. Το 1895, οι αδελφοί Lumière μόλις είχαν εφεύρει τον κινηματογράφο και έψαχναν ανθρώπους για να προωθήσουν την εφεύρεσή τους. Στρατολόγησαν τον Gabriel Veyre, έναν πρόσφατο πτυχιούχο, το 1896. Η αποστολή του ήταν να κάνει γνωστό τον κινηματογράφο σε ολόκληρο τον κόσμο με τη σκηνοθεσία και την παραγωγή μερικών από τις πρώτες ταινίες της νέας βιομηχανίας. Το 1901 έγινε ο φωτογράφος του Μoulay Abdel EL Aziz, του νέου σουλτάνου του Μαρόκου, ο οποίος –αφού είχε δοκιμάσει τις ικανότητες του στη ζωγραφική και το σχέδιο- επιθυμούσε να ασχοληθεί με τη φωτογραφία.
Γεννημένος το 1966 στην Asilah, ο Mohamed Ulad Mohand εγκαταστάθηκε στο Παρίσι το 1985. Αφού έλαβε το δίπλωμά του από την École Pratique des Hautes Études και ένα πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στις πλαστικές τέχνες, εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη σε πολλές μεγάλου μήκους ταινίες, προτού προβιβαστεί σε σκηνοθέτη. Από το 1993 συνδυάζει τη σκηνοθεσία με την παραγωγή. Είναι παραγωγός ταινιών όπως: L’Enfance égarée του C. Ruggia, Couleurs d’enfants του B. Guerdjou, Quand le soleil fait tomber les moineaux του H. Legzouli και Fantômes de Tanger του E. Cozarinsky. Σκηνοθέτησε επίσης τρεις ταινίες μικρού μήκους: Un Américain à Tanger (1993), Le Café de la plage (1998) και A travers le miroir (2000).
Ο Toni Serra, γνωστός με το όνομα Abu Ali, γεννήθηκε στη Βαρκελώνη το 1960 και ζει μεταξύ Duar Msuar, Μαρόκου και Βαρκελώνης. Το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς του βρίσκεται στο όριο μεταξύ της εσωτερικής εμπειρίας και του κοινωνικού χώρου, μια ανήσυχη γραμμή που εξουσιάζεται από μια αυξανόμενη έλλειψη ελέγχου και τον χειρισμό των ταυτοτήτων και των κοινοτήτων. Αυτή η εξερεύνηση προκύπτει σε ζητήματα διαγραφής και κατασκευής ταυτοτήτων μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης και δημιουργίας πραγματικοτήτων μέσω των βιντεοπαιχνιδιών και της «διευρυμένης» πραγματικότητας. Ο Abu Ali είναι επίσης ιδρυτικό μέλος των Αρχείων OVNI -Observatorio de Video No Identificado (www.desorg.org), όπου κάνει την έρευνα και τον προγραμματισμό ταινιών στην Ισπανία, το Μαρόκο, κ.α.
Γεννημένος το 1966 στο Λίβανο, ο Akram Zaatari ζει και εργάζεται στη Βηρυτό. Καλλιτέχνης απορροφημένος με την παραγωγή, τη συλλογή και τη μελέτη ντοκουμέντων, το έργο του αντανακλά τη μεταβαλλόμενη φύση των συνόρων, ιδιαίτερα στη Μέση Ανατολή, και εξετάζει ζητήματα όπως η κατοχή και η απόσυρση, ο πόλεμος, η μετατόπιση και οι έννοιες της επιτήρησης και του φόβου. Το πρώιμο έργο του εστίαζε στη λιβανέζικη εθνική αντίσταση τη δεκαετία του 1980, καθώς και στην κυκλοφορία και την παραγωγή εικόνων στο πλαίσιο της τότε γεωγραφικής διαίρεσης της Μέσης Ανατολής. Είναι συνιδρυτής του Αραβικού Ιδρύματος Φωτογραφίας (1997), όπου πρόσφατα μελέτησε και αρχειοθέτησε το έργο του εγκατεστημένου στη Saida φωτογράφου Hashem el Madani (1928-) ως κατάλογο-μητρώο των κοινωνικών σχέσεων και των φωτογραφικών πρακτικών. Είναι δημιουργός περισσότερων από σαράντα βίντεο, μεταξύ των οποίων: Nature Morte (2008), In this House (2005), This Day (2003), and All is well on the Border (1997).
Η Γαλλίδα ποιήτρια Liliane Giraudon γεννήθηκε το 1946 στη Γαλλία. Ζει και εργάζεται στη Μασσαλία. Είναι συν-ιδρύτρια των περιοδικών Banana Split (1980-1990) μαζί με τον J.J. Viton και If, (1992). Είναι επίσης συν-διευθύντρια του περιοδικού Action Poétique. Βιβλία της: Je marche ou je m’endors (P.O.L., 1982), La Réserve (P.O.L., 1984), Divagation des chiens, (P.O.L., 1988), Pallaksch, Pallaksch (P.O.L., 1990), Sker (homobiographie) (P.O.L., 2002), La Fiancée de Makhno (P.O.L., 2004), L’Onanisme d’Hamlet (Les cahiers de la Seine, 2004), Les Talibans n’aiment pas la fiction, (Inventaire/Invention, 2004), Greffe de spectres, (P.O.L., La poétesse, 2009), Hôtel, μαζί με τον JJ Viton, φωτογραφίες Bernard Plossu (Argol, 2009). Γράφει επίσης θεατρικά έργα και ασχολείται με το σχέδιο.
Γεννημένος το 1962, ο Jem Alan Cohen είναι ένας βραβευμένος σκηνοθέτης ο οποίος ζει στη Νέα Υόρκη και είναι γνωστός για τα ιδιαίτερα ενδελεχή πορτραίτα αστικών τοπίων συνδυάζοντας και αναμιγνύοντας διάφορα κινηματογραφικά formats (16mm,Super 8, βίντεο), ενώ συχνά συνεργάζεται με μουσικούς. Βραβεύτηκε με το IndependentSpiritAward καθώς και άλλα πολλά άλλα βραβεία για μεγάλου μήκους ταινίες. Έλαβε βραβεία από το Μουσείο Guggenheim, την Creative Capital, τα Ιδρύματα Rockefeller και Alpert, το National Endowment for the Arts και άλλους οργανισμούς.
Από το 1984 ο Luc Sante είναι συγγραφέας πλήρους απασχόλησης. Είναι συνεργάτης της NewYorkReviewofBooks, όπου εργάστηκε αρχικά στο mailroom και στη συνέχεια ως βοηθός της εκδότριας BarbaraEpstein. Ο Sante γράφει κείμενα για τον κινηματογράφο, την τέχνη, τη φωτογραφία και διάφορα πολιτιστικά φαινόμενα. Ζει στο UlsterCounty της Νέας Υόρκης και διδάσκει συγγραφή και ιστορία της φωτογραφίας στο ΚολλέγιοBard.
Ahmed Bouanani (1938-2011) σπούδασε στο Παρίσι, στο Institute for Advanced Film Studies (IDHEC) που το 1986 μετονομάσθηκε σε National School of Image and Sound (ENSMIS). Ασχολήθηκε λόγω εκπαίδευσης με το μοντάζ, ενώ σκηνοθέτησε μόνο μια ταινία μεγάλου μεγάλου μήκους, το Le Mirage (1979). Είναι γνωστός για τις μικρού μήκους ταινίες του, αλλά και ως σεναριογράφος (Le cheval de vent, 2001) και editor (Le trésor infernal and Wechma το 1970).
Ο Max Lemcke γεννήθηκε το 1967 στη Μαδρίτη. Η φιλμογραφία του περιλαμβάνει τις ταινίες Cinco metros cuadrados (2011), Casual Day (2007) και Fantastic World (2003).
Ο Hicham Falah ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Louis Lumière School του Παρισιού. Το 1997 σκηνοθέτησε την πρώτη μικρού μήκους ταινία του, το L’Attention. Εργάζεται ως κάμεραμαν και σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ για διάφορα γαλλικά τηλεοπτικά κανάλια.
Mohamed Chrif Tribak σπούδασε στο FEMIS του Παρισιού και στη συνέχεια σκηνοθέτησε την πρώτη μικρού μήκους ταινία του, το Nassima (1998). Από τότε σκηνοθετεί ταινίες για το μαροκινό τηλεοπτικό κανάλι 2M.
Μια εξερεύνηση της Ταγγέρης με οδηγό ταινίες και βίντεο από τη Συλλογή της Ταινιοθήκης της Ταγγέρης
Ιστορίες από την Ταγγέρη: Σχετικά με το πρόγραμμα
Το πρόγραμμα ταινιών που παρουσιάζεται αποκαλύπτει την περιπλοκότητα της πόλης και τη σχέση της με το πλήθος ανθρώπων που την προσέγγισαν και επιχείρησαν να συλλάβουν τη μυστηριώδη φύση της.
Από την ίδρυσή της, η Ταινιοθήκη της Ταγγέρης έχει θέσει ως στόχο τη συλλογή και διαφύλαξη της μαροκινής και αραβικής κινηματογραφικής κληρονομιάς, είτε πρόκειται για ταινίες μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ, είτε για ερασιτεχνικά βίντεο, πειραματικό σινεμά ή video art.
Παρουσιάζοντας μια μεγάλη ποικιλία ταινιών -που ξεκινούν από την επιλογή ταινιών μυθοπλασίας του Φεστιβάλ Καννών του 2010 (You All Are Captains του Oliver Laxe και Arabs Love Cats του Akram Zaatari) και φτάνουν μέχρι ταινίες και δημιουργούς που συνέβαλαν στη λογοτεχνική απεικόνιση της πόλης (το An American in Tangier του Paul Bowles, το Perro Corazon που ασχολείται με τη θρυλική φυσιογνωμία του Mohamed Choukri, και η ταινία-φόρος τιμής του Mounir Fatmi στο Naked Lunch του William Burroughs)-, οι Ιστορίες από την Ταγγέρη είναι μία ολοκληρωμένη ρετροσπεκτίβα αφιερωμένη στις κινηματογραφικές αναπαραστάσεις της πόλης.
Αναζήτηση
