18 Σεπτεμβρίου – 18 Δεκεμβρίου 2011, Θεσσαλονίκη
Η Ελίνα Ιωάννου γεννήθηκε το 1979 στην Κύπρο. Ζει και εργάζεται στη Λεμεσό. Σπούδασε διακόσμηση εσωτερικών χώρων στο Frederick University της Κύπρου. Ακολούθησαν σπουδές στην École Superieure des Beaux-Arts de Montpellier, στη Γαλλία, όπου τελείωσε και το μεταπτυχιακό της. Παρουσίασε τη δουλειά της σε ατομικές εκθέσεις: 39.2 m² And I Have No Reason To Lie, Omikron Gallery, Λευκωσία, Κύπρος (2010) / Caught In The Act, Δημοτικό Κέντρο Τεχνών Λευκωσίας, Κύπρος (2009). Επίσης, συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις: OCC one (Original Certified Copy one), TinT Gallery, Θεσσαλονίκη και 50-1 Gallery, Λεμεσός, Κύπρος (2011) / Cyprislandia, Reykjavik Art Gallery, Ρέικιαβικ, Ισλανδία (2011) / Reveries Of Will, Art From The Land Of Cyprus, Vamiali`s Gallery, Αθήνα (2011) / Drawing Stories 2, Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάνα Τούντα, Αθήνα (2011) / Between You And Me And The Wall, Omikron Gallery, Λευκωσία, Κύπρος (2011) / Drawing Stories, 50–1 Gallery, Λεμεσός, Κύπρος (2010) / Rooms 2010, Αίθουσα Τέχνης Καππάτος, Αθήνα (2010) / Five Years Later, La Menuiserie, Rodez, Γαλλία (2010) / Our Creative Diversity: Kairos, 13η Μπιενάλε Νέων Καλλιτεχνών Ευρώπης και Μεσογείου, Puglia, Ιταλία (2008) / 3rd AAW International Youth Salon 2008 (Διεθνές Φεστιβάλ Νέων Καλλιτεχνών), Atelier d’ Alexandrie, Αίγυπτος (2008) / Artistic Direction – Let it Come Let it Go, (Ομάδα εν Δράσει), 7η Dance Platform, Θέατρο Ριάλτο, Λεμεσός, Κύπρος (2007) / TANZherbst Festival, Δρέσδη, Γερμανία (2007) / Pourquoi Ne Pas Courir dans l`Atelier, La Menuiserie, Rodez, Γαλλία (2005) / Symposium on Sculpture – Afrique-France, Blachere Foundation, Joucas, Γαλλία (2004) / #@!, Christian Besson, ESBAMA, Montpellier, Γαλλία (2004).
Καθημερινά αντικείμενα, γλυπτά και αμφορείς, αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες, ημερομηνίες, τόποι και αναφορές συνθέτουν τα έργα αυτά ή κατ’ ακρίβεια τις αναπαραστάσεις τους. Τυπωμένες σε χαρτί οι εικόνες αυτές -οι οποίες προέρχονται από διάφορες πηγές και εποχές όπως περιοδικά, μπροσούρες, βιβλία τέχνης, αρχεία μουσείων καθώς, επίσης, και από φωτογραφίες εκ του φυσικού- εφαρμόζονται σε επίπεδες επιφάνειες φτιαγμένες από μπετόν και πολυστερίνη. Μερικές από αυτές τις κατασκευές στέκονται ελεύθερα, ενώ κάποιες άλλες ισορροπούν μεταξύ τους ή ακουμπούν στους τοίχους φλερτάροντας με το αρχιτεκτονικό τοπίο. Μια μεγάλη αναπαράσταση σε επίπεδη προοπτική.
Πολλά χρόνια ιστορίας, υλικών και τεχνικής, αναφορών και συμβολισμών δε θέλουν να αφηγηθούν μια κατανοητή ιστορία και να αποδώσουν νόημα. Ξεφεύγουν των ορίων τους το κάθε ένα ξεχωριστά και φτιάχνουν κάτι καινούργιο, έχοντας σαν μόνο λόγο σύνδεσής τους την αισθητική τους πρόθεση.
Η ραφινάτη επεξεργασία των εικόνων, ο φορμαλιστικός τρόπος προσέγγισης των υλικών που αναπαριστούν, η απόμακρη και αποστασιοποιημένη προσέγγιση από το αντικείμενο το ίδιο, λόγω αναπαράστασης, δημιουργούν ένα αφηρημένο αποτέλεσμα. Τα σύνορα της τρισδιάστατης εικόνας και του επίπεδου όγκου χάνονται κάπου μεταξύ παρόντος και παρελθόντος, ανώνυμου και επώνυμου, πραγματικότητας και μυθοπλασίας.