Francis Alys

Γεννήθηκε το 1959 στην Αμβέρσα. Σπούδασε στο Institut d’Architecture de Tournai του Βελγίου (1978-1983) και στο Istituto Universitario di Architettura της Βενετίας (1983-1986). Ζει και εργάζεται στην Πόλη του Μεξικού. Πρόσφατες ατομικές εκθέσεις: Francis Alÿs: Politics of Rehearsal, Hammer Museum, Λος Άντζελες / Museo de Arte del Banco de la República, Μπογκοτά (2007)˙ Francis Alÿs: Fabiola, Dia Art Foundation, The Hispanic Society of America, Νέα Υόρκη / Los Angeles County Museum of Art, Λος Άντζελες / National Portrait Gallery, Λονδίνο / Monasterio de Santo Domingo de Silos, Burgos, Ισπανία -οργάνωση Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía, Μαδρίτη / Haus zum Kirschgarten, Βασιλεία (2007-2011)˙ Bolero, The Renaissance Society at The University of Chicago, Σικάγο (2008)˙ Francis Alÿs: A Story of Deception, Tate Modern, Λονδίνο / Wiels Centre d’ Art Contemporain, Βρυξέλλες / The Museum of Modern Art, Νέα Υόρκη / MoMA PS1, Λονγκ Άιλαντ, Νέα Υόρκη (2010).

 

Η Πράσινη Γραμμή

Ιεροσόλυμα 2004

Τεκμηρίωση (βίντεο) μιας δράσης

 

Κάποιες φορές μια ποιητική πράξη μπορεί να γίνει πολιτική

και 

άλλοτε μια πολιτική πράξη μπορεί να γίνει ποιητική

 

Το καλοκαίρι του 1995 παρουσίασα την εξής περφόρμανς στο Σάο Πάολο: ξεκίνησα έναν περίπατο, κρατώντας μια τρύπια κονσέρβα που έσταζε στον δρόμο μπλε χρώμα. Εκείνος ο περίπατος ερμηνεύτηκε εκ των υστέρων ως ένα είδος ποιητικής χειρονομίας.

Τον Ιούνιο του 2004 επανέλαβα τη συγκεκριμένη  περφόρμανς, ακολουθώντας το τμήμα εκείνο της Πράσινης Γραμμής που διασχίζει τα Ιεροσόλυμα. Λίγο αργότερα, παρουσίασα σε βίντεο μία καταγραφή του περιπάτου μου σε μια ομάδα ανθρώπων, τους οποίους κάλεσα να αντιδράσουν αυθόρμητα στην πράξη μου και στις συνθήκες εντός των οποίων είχε πραγματοποιηθεί.

 

Η αναπάντεχη ανταπόκριση του When  Faith  Moves  Mountains ήταν αυτή που οδήγησε τον καλλιτέχνη να επανεξετάσει την πρακτική του, για να κατανοήσει τη σχέση ανάμεσα στις ποιητικές πράξεις και την πολιτική παρέμβαση. Αυτή ήταν η αφετηρία του project Πράσινη Γραμμή στα Ιεροσύλημα.  Ο Alÿs αναρωτήθηκε κατά πόσο η «ποιητική αδεία» των καλλιτεχνών να διατυπώνουν γενικές δηλώσεις για μια συγκεκριμένη κατάσταση μπορεί να παίξει ρόλο στην αναζήτηση νέων αντιλήψεων για την πορεία μιας συγκεκριμένης κοινωνίας. Λειτουργώντας σε δύο φάσεις, ο καλλιτέχνης αρχικά επέθεσε στην «ιερή πόλη» έναν προηγούμενο περίπατο που αποτελούσε ένα σχόλιο πάνω στην action painting, με στόχο να αναβιώσει μια ιστορική διαίρεση. Στη συνέχεια χρησιμοποίησε την καταγραφή του περιπάτου του στο βίντεο, για να αποσπάσει ποικίλες αντιδράσεις από τους Παλαιστίνιους, τους Ισραηλινούς και τους άλλους θεατές από τρίτες χώρες, οι οποίοι στοχάστηκαν πάνω στα ζητήματα του μεσανατολικού προβλήματος και τη συνάφεια της καλλιτεχνικής πρακτικής σε ένα τέτοιο πλαίσιο.

 

Το αξίωμα του Alÿs στην Πράσινη Γραμμή περιγράφει τη σχέση ανάμεσα στην ποίηση και την πολιτική ως απρόβλεπτη, έμμεση και ιστορική, αποφεύγοντας να υιοθετήσει μια δογματική στάση αναφορικά με την ηθική ή την αισθητική της αναγκαιότητα. Η κύρια συμβολή της εμπειρίας του Alÿs συνίσταται στο ότι θέτει προϋποθέσεις στη σχέση ανάμεσα στην τέχνη και την πολιτική: δεν είναι ούτε «ποτέ» ούτε «πάντα», ούτε «πρέπει» ούτε «δεν πρέπει». Όλες αυτές οι διχοτομήσεις εξαλείφονται από την ευγενή έννοια του «κάποιες φορές» που επιτρέπει την εμφάνιση ενός δυνητικού «σχεδόν».

 

Francis Alÿs και Cuauhtemoc Medina

Φωτογραφίες


Untitled (12th Istanbul Biennial), 2011 Biennale de Lyon