18 Σεπτεμβρίου – 18 Δεκεμβρίου 2011, Θεσσαλονίκη
Γεννήθηκε στο Tampere της Φινλανδίας το 1963. Σπούδασε σκηνοθεσία κινηματογράφου και συμμετείχε σε εκθέσεις όπως το Anifest-International Festival of Animated Films,Teplice, Δημοκρατία της Τσεχίας (2011) και στην έκθεση Ύμνος στη Σκιά (Irish Museum of Modern Art, Δουβλίνο, 2008, Istanbul Modern, Κωνσταντινούπολη, 2009 και Μουσείο Μπενάκη, 2009). Η Lillqvist είναι σκηνοθέτης κινηματογραφικών ταινιών, συγγραφέας και δημιουργός animation και εργάζεται για περισσότερο από είκοσι χρόνια στην Πράγα. Τα μυστηριακά της animations με μαριονέτες, κέρδισαν πολλά βραβεία, ανάμεσα στα οποία και την Αργυρή Άρκτο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου το 1996.
Αυτό το φθινόπωρο συμπληρώνω είκοσι χρόνια ως ανεξάρτητη σκηνοθέτης και δημιουργός animation. Εάν έπρεπε να επιλέξω ένα μόνο κεντρικό θέμα, το οποίο διατρέχει το σύνολο του έργου μου, τότε εύκολα θα επέλεγα το εξής: την αναζήτηση της ελευθερίας. Μεγάλωσα στη λουθηρανική Φιλανδία και έκρινα ότι οι προτεσταντικές αξίες μας και ο ακραίος εξαμερικανισμός δεν συνέθεταν το κατάλληλο περιβάλλον για νέους καλλιτέχνες. Επρόκειτο όμως να συναντήσω κάτι ακόμα πιο περίπλοκο: στην πάλαι ποτέ Τσεχοσλοβακία, γνώρισα, στα τέλη της δεκαετίας του 1980, την γκρίζα πραγματικότητα του ετοιμοθάνατου σοσιαλισμού. Ως νεαρή φοιτήτρια κινηματογράφου υποστήριξα με θέρμη τον Βάτσλαβ Χάβελ και τη Λαϊκή Συνέλευση της Βελούδινης Επανάστασης, έπειτα όμως από μερικά εκστατικά και υπερδραστήρια χρόνια οι ιδεαλιστές εγκατέλειψαν τον αγώνα και άφησαν ελεύθερο το πεδίο δράσης στον τερατώδη, άπληστο καπιταλισμό. Πού είναι λοιπόν η ελευθερία; Υπάρχει άραγε κάπου στ’ αλήθεια;
Η νέα μου ταινία καταπιάνεται με τα ζητήματα της ελευθερίας, τα οποία παρουσιάζονται όμως με τη μορφή ενός παραμυθιού. Άρχισα να σχεδιάζω την ταινία πριν από οκτώ χρόνια, κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψής μου στην Τεχεράνη. Εκεί οργάνωσα ένα εργαστήρι συγγραφής σεναρίου για νεαρούς σπουδαστές animation. Καθώς η τάξη που δίδασκα είχε μόνο γυναίκες, κάναμε συχνά εποικοδομητικές συζητήσεις για την εκπαίδευση και τη θέση των κοριτσιών στην κοινωνία εν γένει. Προϊόν αυτών των διαλόγων είναι το Faruza, μια ταινία αφιερωμένη στα θύματα των φοιτητικών εξεγέρσεων στην Τεχεράνη.
Katariina Lillqvist