18 Σεπτεμβρίου – 18 Δεκεμβρίου 2011, Θεσσαλονίκη

 

ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ:Ο ΓΚΡΕΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΡΕΜΑ

ΠΑΡΑΛΛΗΛΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ

Σωκράτης Σωκράτους

Γεννήθηκε το 1971 στην Πάφο της Κύπρου. Τον Απρίλιο του 2011, έπειτα από έξι χρόνια, επέστρεψε στην Κύπρο για μια ατομική έκθεση με τίτλο Απαράβατο Άσυλο στην Omikron Gallery. Το 2009 εκπροσώπησε την Κύπρο στην Μπιενάλε της Βενετίας με το έργο Σωκράτης Σωκράτους/Φήμες με επιμελήτρια την Sophie Duplaix. Ένα χρόνο αργότερα, ο Σωκράτης Σωκράτους φωτογραφίζει την Αθήνα για το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου στο Μουσείο Μπενάκη. Εκτός από ατομικές εκθέσεις στην Κύπρο, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, έχει λάβει μέρος και σε ομαδικές εκθέσεις στο Παρίσι (στο πλαίσιο του Paris/Chypre-La Saison Culturelle Européenne και Nuit Blanche), την Αρλ (Les Recontres d’Arles, Photographie) κ.α. Εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Μπιενάλε των Τιράνων (2001) και έλαβε μέρος στη 2η Μπιενάλε Θεσσαλονίκης (2009). Το 2004 ήταν ο επίσημος φωτογράφος των προετοιμασιών για την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Κάποια από τα έργα του έχουν παρουσιαστεί στην Αθήνα (Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Kunsthalle, Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, Ίδρυμα Δέστε), στο Παλαιό Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης κ.α. Το 2007 και το 2008 ο Σωκράτους επιλέγηκε για το project των βιτρινών των καταστημάτων του οίκου Hermés-Paris στο Ντουμπάι και στο Μπαχρέιν, ενώ το 2011 επιμελήθηκε τη βιτρίνα του οίκου στη Βενετία. Επίσης, έλαβε μέρος στην έκθεση Αποχαιρετισμός, στο Kunsthalle Athena (2011).

… Ο Σωκράτης Σωκράτους εκκινώντας από μια παρόρμηση -να εξετάσει δηλαδή την πιθανότητα για έναν ου-τόπο, για ένα απαράβατο άσυλο (όπως το ονομάζει) που σε μια εποχή κατάρρευσης και παραβίασης εξακολουθεί να παραμένει ανέγγιχτο, προσφέροντας καταφύγιο στο όνειρο για μια καλύτερη ζωή- στρέφεται στο αστικό τοπίο για απαντήσεις. Επηρεασμένος από τα πρόσφατα φαινόμενα βίας, ρατσιστικών επιθέσεων και κοινωνικών αναταράξεων στα αστικά κέντρα ανά τον κόσμο, και στην Αθήνα ιδιαίτερα, μετατρέπει την πόλη στο δικό του «πεδίο μάχης» και την απογυμνώνει από τα υλικά της. Αντικείμενα με τα οποία αρματώνεται συνήθως ο πολίτης για να εκφράσει την οργή, την απόγνωση και την αγανάκτησή του σε έναν ακήρυχτο πόλεμο κατά του «συστήματος», γίνονται στα χέρια του οι πρώτες ύλες για μια διαφορετικού τύπου γλυπτική.

… Από την Καλλίπολη της πλατωνικής Πολιτείας μέχρι τις προτάσεις του Le Corbusier, η πόλη συνδέθηκε με την αναζήτηση της ευτυχίας και της ιδανικής συμβίωσης. Εντούτοις, το αστικό περιβάλλον μετατρέπεται συχνά σε τόπο βίαιων συγκρούσεων και ακραίων συμπεριφορών. Την ίδια στιγμή που οικοδομείται, μεταμορφώνεται, αναδημιουργείται μπορεί παράλληλα να καταστραφεί, να γκρεμιστεί, να ερειπωθεί και να παραμείνει μια πόλη συμβιβασμένη με τα δικά της συντρίμμια. Αυτό είναι κάτι που απασχολεί τη δουλειά του Σωκράτους, καθώς ο καλλιτέχνης αναγνωρίζει στον αστικό χώρο αυτό που έχει πει ο Mumford: «η πόλη είναι η σκηνή του θεάτρου της ζωής»¹.

Αποσπάσματα από το κείμενο της Έλενας Πάρπα «The Cyprus Experiment» για τη δουλειά του Σωκράτης Σωκράτους Απαράβατο Άσυλο, 2011.

¹ Mumford, Lewis, “What Is A City?”. The City Reader. Richard T. LeGates and Frederic Stout, eds. London, Routlege, 1996, p.94.

Φωτογραφίες