18 Σεπτεμβρίου – 18 Δεκεμβρίου 2011, Θεσσαλονίκη
Steven C. Harvey
Γεννήθηκε το 1967 στο Στάφορντ της Αγγλίας. Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Σπούδασε καλές τέχνες στο Wimbledon School of Art (1986-1989). Ένα διαρκές ενδιαφέρον του ήταν η διερεύνηση νέων τρόπων για να εκφράσει τους ιλιγγιώδεις παραλογισμούς της σύγχρονης κατάστασης. Η πιο πρόσφατη «εκδήλωση» αυτής της στρατηγικής είναι η σειρά Οχήματα, τα πρώτα έργα της οποίας αποκτήθηκαν από το MUDAM (Musée d’Art Moderne Grand-Duc Jean, Λουξεμβούργο) για τη μόνιμη συλλογή του. Πρόσφατες εκθέσεις: Vehicles, γκαλερί Αγκάθι (Αθήνα, 2008)˙ Garage Project, Art Athina (Αθήνα, 2008)˙ T–Tris, B.S.P 22-Espace De Création Contemporaine (Charleroi, Βέλγιο, 2009)˙ Brave New World, MUDAM (Λουξεμβούργο, 2010)˙ Locus Solus, Μουσείο Μπενάκη (Αθήνα, 2010).
Όσοι από εμάς νιώθουμε να μας συνδέει ένας ομφάλιος λώρος με τον σουρεαλισμό, μπορούμε να παρηγορούμαστε από το γεγονός ότι ο κόσμος έχει μια αστείρευτη ικανότητα -χάρη στις αστειότητες του κυρίαρχου όντος του- να τροφοδοτεί αέναα τη σουρεαλιστική φαντασία. Καθώς ο άνθρωπος προχωρά στον δρόμο του, επινοώντας και καταστρέφοντας, ελπίζοντας και καταρρέοντας, αφήνει πίσω του ίχνη γεμάτα με δυνητικούς σπόρους από τους οποίους μπορούν να ανθίσουν νέα ποιητικά άνθη. Τέτοιοι ήταν οι σπόροι από τους οποίους γεννήθηκε η Vehicles Series. Οι δημιουργικοί αυτοί πυρήνες περιλαμβάνουν: τις ελπίδες του 20ού αιώνα για ένα μέλλον που θα υλοποιεί τα γεννήματα της επιστημονικής φαντασίας, την επίγνωση του 21ου αιώνα ότι το μέλλον αυτό έχει πεθάνει και τη σημερινή κατάπτωση του Διαφωτισμού. Και την άνευ προηγουμένου ηθική σχιζοφρένεια του ανθρώπου του 21ου αιώνα. Ενός ανθρώπου με ακέραιο χαρακτήρα που εξαρτά την ύπαρξή του από την αιματοχυσία αθώων ανθρώπων και τη διάχυση τοξικών υλικών. Ενός ανθρώπου που τον κατατρύχουν τα επιτιμητικά φαντάσματα των δικών του ηθικών μύθων.
Έτσι, σε αυτή τη σειρά, τα οχήματα των ματαιωμένων Ονείρων του Ανθρώπου για το Μέλλον εκφυλίζονται σε παράλυτους παραλογισμούς, αποκτώντας μορφές που δε θα τολμούσαν ποτέ να αγγίξουν οι αμετάβλητες συνταγές των χολιγουντιανών ταινιών επιστημονικής φαντασίας που γνωρίζουν τεράστια εισπρακτική επιτυχία. Οι εικόνες αυτές δεν αποτελούν οράματα του μέλλοντος αλλά περιγραφές αυτού που ο J.G.Ballard έχει ονομάσει «εσώτερο χώρο» μας. Καταγράφοντας το τερατώδες παρόν, αποτελούν αναφορές από τον τόπο οικοδόμησης του νέου, ανενεργού Πύργου της Βαβέλ.
Απεικονίζοντας τον Άνθρωπο, αυτόν τον ηθικό ακροβάτη, προσπάθησα να ακούσω τις φωνές των Bruegel και Goya. Η σύνδεση της επιρροής τους με ένα διεφθαρμένο λεξικό εικόνων επιστημονικής φαντασίας είναι, ευελπιστώ, μία από τις πολλές ποιητικές σπίθες που προσφέρει η σειρά.
Steven C. Harvey
Αναζήτηση
